ÖZNE EDEBİYAT

Masam annemin çeyizinden kalma. Otuz beş yıllık. Doksan dokuz depreminde ayağı çatladı, tamir ettirmedik. Bazı şeylerin izi geçmemeli, unutmamak için. Nasılsa kendime ait bir düzen […]

Çekim tamam. Çok da beceremem genelde ama bu defa fena olmadı sanki. Masamı ilk kez bir fotoğraf karesi içinde görünce özelimi aşikâr edeceğim duygusuna kapıldım […]

Masa, piyano ve kütüphane… Benim için üç eşya değil, kendi evrenimin üç ayrı kapısı. Kırk dört yaşıma kadar biriktirdiğim deneyimler, düşündüklerim, sustuklarım ve anlatmak istediklerim […]

Normalde İstanbul’da yemek masasında yazıyorum ya da büromdaki masamda. O yüzden yazı masamın üzerinde ekmek kırıntıları ya da dava dosyaları bolca bulunuyor. Antalya’ya geldiğimde, kızım […]

Masam benim dünyamdır, zamanımdır, mekânımdır, sihirli küremdir. Neden böyle derin anlamlar yükledim, çünkü birçok yazımın, hatıramın, acımın, sanatımın yani ben yapan şeylerin yuvası oldu.  Yaşamın […]

Hayalperestin masasından merhaba, Bende son on yıldır zaman tersine işliyor. Büyüdükçe kahverengi masalar yerine pembeye kaçar oldum. Salinger’in bir uçurumun kıyısında bütün gün çocukları yakalamak […]

Masamda şu an Hagop Mıntzuri kitabı, görselde yer almayan bir defter ve kalem, yarım bırakılmış cümleler  ve ne zaman ısındığını anlayamadığım içeceğim var. Masamın genellikle […]